Toneelbezoek examenklas Grieks

De examenklas Grieks leest dit jaar de Antigone van Sophocles (5e eeuw BCE). Het is een van de bekendste Griekse tragedies en zelfs na tweeëneenhalf millennium nog zeer aansprekend.

Samengevat:
Nadat Oedipus geen politieke rol meer speelt in de stad Thebe (zíjn verhaal is stof voor een andere tragedie), raken zijn zoons Eteocles en Polynices verwikkeld in een strijd om de troon. In een gevecht doden zij elkaar. Creon, de zwager van Oedipus en oom van de beide broers, wordt aangesteld als de nieuwe leider van Thebe en verordonneert dat de omgekomen Eteocles een staatsbegrafenis verdient, maar dat het lijk van Polynices, omdat hij zijn vaderland verraden zou hebben, op het slagveld achtergelaten moet worden voor de honden en de vogels. Wie zich niet hieraan houdt, krijgt de doodstraf. Maar Antigone, zus van Eteocles en Polynices, volgt ondanks dit verbod haar hart en vindt dat familieband vóór staatsbelang gaat: zij begraaft het lijk van Polynices tóch. Met alle gevolgen van dien…

Het toneelstuk heeft een nog altijd zeer actuele thematiek: een mens dient juist te handelen, een leider moet het goede doen, maar wat houdt dat precies in? Zowel Creon als Antigone handelen vanuit een diep plichtsbesef. Dat maakt dat je voor beide personages begrip kunt opbrengen, maar ook dat je lijdzaam moet toezien hoe de tragedie zich voltrekt, vanwege een teveel aan starheid en een tekort aan inlevingsvermogen, bij beide partijen. Hoe actueel wil je het hebben?

Een moderne bewerking van de Antigone (Jean Anouilh, 1942 – onder regie van Nina Spijkers) wordt momenteel gespeeld door Het Nationale Theater. Afgelopen dinsdag bezochten wij de voorstelling in de Koninklijke Schouwburg in Den Haag. Het was een mooie theaterervaring voor de leerlingen. Bovendien gaf het ons veel stof tot nadenken en hebben we er in de les uitgebreid over nagepraat.

Ook het RLO heeft in 2004 de Antigone opgevoerd (zie de foto in de gang tegenover de voormalige roosterkamer). Is het niet weer eens tijd om voor een Griekse tragedie te kiezen?

Nienke Bruins & de sectie Klassieke Talen