Decennialang was de Limburg-excursie een traditie bij aardrijkskunde. De voor-examenklassen bij aardrijkskunde maakten dan kennis met het on-Nederlandse landschap van Zuid-Limburg. Tot Corona roet in het eten gooide en de excursie leek te verdwijnen.

Om de excursie nieuw leven in te blazen togen de vier docenten aardrijkskunde van de Nederlandse afdeling de dinsdag in de toetsweek naar het zuiden. Onderweg werd al duidelijk dat vier mannen met een geografische achtergrond het vaker oneens zijn dan eens. Gelukkig was het prachtig weer en konden deze onenigheidjes geen roet in het eten gooien. En als we het dan toch een keer niet eens werden, gingen we gewoon stemmen. Om een staken van de stemmen te voorkomen kreeg Bert, die in juni zijn allerlaatste excursie begeleidt, een extra stem.

Allereerst maakten wij een prachtige wandeling met opdrachten in het zuidelijkste puntje van Zuid-Limburg rond het plaatsje Cottessen waar in de Heimans-groeve het oudste stukje Nederland dagzoomt. De leerlingen maken deze wandeling straks individueel en onderweg komen ze op vier plekken de docenten tegen die ze extra informatie geven zodat ze alle opdrachten kunnen uitvoeren.

Daarna bezochten we Heerlen waar we ook in het natuurvriendenhuis van het Nivon verbleven. Dat we hier midden in een van de krimpregio’s van Nederland rondliepen werd op vele manieren duidelijk. Leegstaande winkelpanden, een vrijwel leeg station om 18.00 uur op dinsdagavond en vooral oudere bewoners. Voordeel was wel dat het restaurant, in ons geval een Indiër, niet hoefde te worden gereserveerd.

Na een onrustige nacht waarbij het gesnurk menigeen uit de slaap hield, wachtte een zelfgekocht ontbijt op het meest ongezellige plein van Heerlen. Sommigen waren ook nog teleurgesteld omdat de clinic van Sjeng Schalken niet door was gegaan. Het gekuch en gehoest van de sigaarrokende zwerver deed dit gelukkig snel vergeten.

Dag twee was aanzienlijk drukker. Na een bezoek aan de ENCI-afgraving ten zuiden van Maastricht, splitsten in Valkenburg de partijen zich. De ene groep bezocht de informatieve Steenkolenmijn en de andere groep bezocht een mergelgroeve. Daarna werd er voor het thuisfront vlaai ingeslagen en gingen we op zoek naar een mooi stuk van de Grensmaas. Terwijl een deel van de groep de lunch liggend op de rivierdijk verteerde, maakten de anderen een mooie wandeling door een gebied dat wordt herontwikkeld om de rivier in dit deel ook de ruimte te geven bij hoog water.

Op de terugreis werd nog gezocht naar een afsluiter van de excursie. Wordt het zwemmen in een van de Maasplassen ten westen van Roermond of toch de Peelrandbreuk die op sommige plekken enigszins herkenbaar is in het landschap? Bij Brakel staat dan wel een bord, maar echt zichtbaar was er weinig. Dus hopen we op lekker weer met Pinksteren en de zwembroek gaat mee!

De deelnemende docenten aardrijkskunde waren:

Bert, Thijs, Justin en Lucas